Heeft u ooit meegemaakt hoe slecht geïnformeerde mensen andere slecht geïnformeerde mensen verwijten slecht geïnformeerd te zijn? Het is een hilarische en tevens dramatische ervaring.  Onze focus verengt zich en we zien alleen die zaken die we willen zien, zoeken enkel zaken die onze initiële stelling versterken.  In plaats van wijze te worden en ons beter te informeren, worden we op deze manier radicaler, extremistischer.

Ik weet niet op het u is opgevallen, maar er is een duidelijke overeenkomst te vinden tussen de spoorstakingen en de regeringsonderhandelingen.  In beide gevallen zorgt het verschil in visie en de onmogelijkheid om de standpunten van de ander zelfs maar te erkennen voor een padstelling die het ganse land gegijzeld houdt.

Heeft u het al eens meegemaakt?  U hoort iemand iets zeggen, begrijpt de woorden zeer goed, maar u heeft toch de indruk dat het niet helemaal juist is, dat wat u hoort en het gevoel dat u erbij hebt?

Het mechanisme dat u dit gevoel bezorgt noemen we ‘aanvoelen’, of ‘intuïtie’ of buikgevoel.  Het gaat terug op selectieve informatiereductie en het lezen van lichaamstaal (vooral gelaatsexpressie en stemexpressie).

Bent u ook ooit voor de verleiding gevallen?  U volgt een lezing van een ‘goeroe’, u wordt gegrepen door de logica van de aanpak en vervolgens wil u zelf op de zelfde manier gaan werken, of verplicht u uw mensen op die manier te gaan werken.  Het gevolg?  Meestal een daling van de omzet!

Met een uitbarstende vulkaan en de bijhorende aswolk in de luchten boven Europa, wordt een eigenschap van ons denken de visu gedemonstreerd.  Een korte blik op de nieuwsbijdragen over gestrande reizigers maakt meteen het verschil duidelijk.  Het toont aan op welke drie fundamentele manieren we reageren op zaken die ons overkomen.