U heeft het zonder twijfel al meegemaakt. Het maakt niet uit welke functie u bekleed. U heeft een goed gesprek gehad, of een goede meeting. Er was een duidelijk akkoord over iets. Er was een positief einde en… dan gebeurt er niets. De frustratie groeit en van dat positieve gevoel blijft er uiteindelijk niets over.
Schuld en verantwoordelijkheid, het zijn twee begrippen die we nogal eens met elkaar verwarren. Telkens we de verantwoordelijkheid voor iets op ons nemen, hebben we het gevoel dat we ook de schuld op ons nemen. En daardoor beroven we onszelf van tal van kansen.
Dagelijks zie ik communicatie passeren, waarvan ik denk; hoe kan het! Zo was er de oproep van Alexander De Croo, dat een regering met acht partijen niet zou werken en dat de groenen dus moesten ophoepelen. OK, we begrijpen de strategische achtergrond, maar laten we eerlijk zijn en de uitspraak eens op zich bekijken.
Met andere woorden, hoe mooi cijfers ook zijn, ze geven steeds slechts een beperkt gedeelte van de realiteit weer, dat open staat voor interpretatie. Kijk eens naar de targets van een verkoper. Het lijkt glashelder. Slaagt hij of zij erin deze te realiseren of te overtreffen, dan is hij goed bezig, zo niet, dan is zij slecht bezig. Helder, niet waar? Neen, niet zo helder. Misschien scoorde de verkoper zo goed omdat een concurrent problemen had, of zo slecht omdat bepaalde marketing acties niet doorgaan, of omdat een concurrent een reuze actie voerde.